வண்ணச்சரப தண்டபாணி அடிகள் இயற்றிய அறுவகை இலக்கணம்.

நூற்பா : 47
பல்லக்கை விட திருவோடு மேல் மாய்வார்  போற்றி மகிழும் பாவலோர், வண்ணச் சிவிகையில் வையகம் படைத்தோற் கழறும் பாவலர் கையோடு
உயர்வே 47
இதன் பொருள்: சிலநாட்களே உயிர் வாழ்ந்து மடியும் மனிதர்களை அவர் தரும்  பரிசுகளுக்காகப் புகழ்ந்து பாடி, அதனால் பெறும் பல்லக்கு, விருது போன்ற பரிசுகளைப் பெற்று செல்வச் செழிப்பில் வாழும் வாழ்வை விட தனு, கரண, புவன போகங்களை படைத்து அளிக்கும் வல்லண்மையைப் பாடும் புலவர் கையில் ஏந்தும் பிச்சைக் பாத்திரமாகிய திருவோடே சிறந்தது.
விளக்கம்: வண்ணச் சிவிகைச் செல்வச் செழிப்பையும், இரக்கும் கலமாகிய திருவோடு வறுமையும் குறிக்கும். "பொய்மையாளைப் பாடாதே எந்தை புகலூர் பாடுமின் புலவீர்காள்"(சுந்தரர் தேவாரம்)" தருக்காவலா என்று புல்லரைப்பாடி தனவிலை மாதருக்கு ஆவலாய் மயிலே குயிலே என்று தாமதர் ஆய்தருகா அலாநெறிக்கே  திரிவீர்கவிசாற்றுமின்--பத்தருக்கா அலாயுதன் பின்தோன்று அரங்கர் பொற்றாள் இணைக்கே" (திருவரங்கத்தந்தாதி)என்பன போன்ற ஆன்றோர் மொழிகளை நினைத்துக் கூறப்பட்டது இந்நூற்பா. மனிதர்களைப் புகழ்ந்து பாடாமையையே பல புலவர்கள் சிறப்புத் தன்மையாகக் கருதினர் என்பதை "மனிதக் கவிமொழி யாமங்கை வாழ்மண வாளவள்ளல் புனிதக்கவி கொண்டு மாலைசெய்தான்" என்னும் திருவரங்கத்து மாலை சிறப்புப்பாயிரத்தால் அறியலாம்
நன்றி:பதிவு
புலவர்ஆ.காளியப்பன்.
நன்றி:

சிரவையாதீனம் தவத்திரு குமரகுருபரர் சுவாமிகள், கௌமார மடாலயம், கோவை.

விஞ்ஞானமும் மெய்ஞ்ஞானமும்

கஜபூசைச் சுந்தர சுவாமிகள் அருளியது

   ஞானம் என்ற சொல்லுக்கு அறிவு என்று பொருள். விஞ்ஞானம் என்றால் விசேட அறிவு. மெய்ஞ்ஞானம் என்றால் மேலான அறிவு என்று பொருள்.

   இன்று நாம் விஞ்ஞானத் துறையில்  எவ்வளவோ முன்னேறியிருக்கிறோம். சில நூற்றாண்டுகட்கு முன் வாழ்ந்தவர்களைவிடப் பல மடங்கு பல துறையில் மக்கள் சமுதாயம் முன்னேறியிருக்கிறது.  ஒரு நூற்றாண்டுக்குள்ளேயே  எவ்வளவோ விஞ்ஞான சாதனைகளைக் காண்கிறோம். கட்டிடம் கட்டும் அமைப்புகளாலும், உடுத்துக் கொள்ளும் உடைகளாலும் உண்ணுகின்ற உணவுகளாலும்  செல்கின்ற வாகன வசதிகளாலும் மின்சார சாதனங்களாலும் எவ்வளவோ முன்னேற்றம் அடைந்துள்ளோம். நெடும் தொலைவையும் விரைவில் சென்றடையும் விரைவு ஊர்திகள்,நெடும் தொலைவில் உள்ளவர்களுடன் நேருக்கு நேர் பேசும் தொலைபேசிகள், ஒலிகளை ஈர்த்துக் கேட்கும் வானொலிப் பெட்டிகள், தொலைவுக் காட்சியைக் காணும் டெலிவிஷன் அமைப்புகள், சந்திர மண்டலத்திற்க்கு செல்லல் அங்கே கால் வைத்தல், மண் எடுத்து வருதல்  போன்ற எண்ணற்ற வளர்ச்சிகளைக் காண்கிறோம். காணுகின்ற பௌதீகப் பொருளினுடைய உதவியால் அறிவைப் பயன்படுத்திக் கண்டவை விஞ்ஞான சாதனைகள் ஆகும்.

   காணாத பொருள்கள், கடவுள், உயிர்கள், வினை ஆதியன ஆகும். ஆனால் உள்ள பொருள்கள் மூளை கண்ணுக்குக் காணாத பொருளாயினும் உள்ள பொருள் என்பதை அனைவரும் அறிவர். உண்ணவும் உலாவவும் பேசவும் செயல்படவும் காரணமாக உள்ள உயிர் காணாத பொருள். இருபத்தி நான்கு மணி நேரமும் உடலை இயக்கும் உயிரை யாரும் காணமுடியாது. காணா உயிர் காணும் உடம்பை இயக்குகிறது. அதுபோலக் காணாத  கடவுள் உலகை இயக்குகின்றார். எல்லாப் பொருள்களையும் கடந்து எல்லாப் பொருள்களின் உள்ளும் இருப்பதால் கடவுள் என்று கூறுகிறோம்.
  
   காணாத இருவினை காரணமாகப் பிறந்து இன்ப துன்பங்களை அனுபவிக்கிறோம். வினையை அனுபவிக்க அமைந்ததே உடம்பு.  வினைப் போகமே ஒரு தேகம் என்பர் ஆன்றோர்.  இந்த உடம்பை  இறைவன் அற்புதமாகப் படைத்திருக்கிறான்.  ஒரு விரலோ, பல்லோ போய்விட்டால் உணர்ச்சியுடையதாக நாம் உண்டாக்க இயலாது.

   எல்லா மக்களுக்கும் கண்,மூக்கு, வாய் ஒரே மாதிரி மாறுபாடு இல்லாதிருந்தாலும் ஒவ்வொருவரைக் காணும்போது வேறுபாடு தெரிந்து கொள்கிறோம்.  உறுப்புகள் இருக்க வேண்டிய இடத்தில் இருந்தாலும் கோடிக்கணக்கான மக்களையும் வேறுபாடாக உணரும் அமைப்பைக் காண்கிறோம்.  பேச்சு ஒலியில் வேறுபாடு, எழுதும் எழுத்தில் வேறுபாடு, கைவிரல் ரேகையில் வேறுபாடு இவ்வாறு மாறுபாடில்லாத மாறுபாடு இறைவனின் அற்புத படைப்பாகும்.

   இந்த உடம்பை இயக்கும் உயிர் இந்த உடம்பை எடுக்குமுன் எங்கிருந்தது?  இந்த உடம்பை விட்டு பின் எங்கே சொல்லும்? எவ்வாறு செல்லும்? அவ்வாறு செல்லும் உயிர்ப் பயணத்திற்கு நாம் என்ன செய்து கொண்டிருக்கிறோம்? என்ன செய்ய வேண்டும்? இந்தக் கருத்தினை  எங்கள் ஞானசிரியராகிய தவஞானத் தமிழ்க்கடல் தவத்திரு கந்தசாமி சுவாமிகள் கூறும் பாடல்

எங்கிருந் திங்கே வந்தனை?  இங்ஙன் எவ்வித முயற்சிஉற் றாய்?மேல் இங்கிருந் தெங்கு போக உத்தேசம் எய்தினை? எனில் விடை  அறியேன்; தெங்கிருங் குரும்பை சுவர்கநீர் நாடி தெரிவையர் சுவர்க்கநாட் டிசையும் நங்கிருங் காரை மடைமரு வரங்க நாதனே சீதர மணியே.
காரமடை அரங்கநாத மாலை. 

 நன்றி: சிரவை ஆதீனம் தவத்திரு குமரகுருபரர் சுவாமிகள். கௌமார மடாலயம் கோவை.

விநாயகர் தனிச்சிறப்பு

விநாயகர் என்ற சொல்லுக்கு விசேடமான நாயகர் என்றும் தனக்கு மேல் ஒரு நாயகர்

(தலைவர்) இல்லாதவரென்றும் பொருள். மலம் இல்லாதவர் விமலர் என்பது போல நாயகர் இல்லாதவர் விநாயகர். யானைகளை இயக்குகின்ற தலைவன் கையில் அங்குசம் பாசம் வைத்துக் கொண்டு யானையை தன் வழி நடத்துவான். விநாயகராகிய  யானை தம்முடைய கைகளில் அங்குச பாசத்தை வைத்துக் கொண்டு உயிர்களை எல்லாம் வழி நடத்துகின்றார்.

   ஒரு வீட்டிற்கு நாயகர், ஒரு சபைக்கு நாயகர், ஒரு ஊருக்கு நாயகர், ஒரு மாவட்டத்துக்கு நாயகர், ஒரு மாநிலத்திற்க்கு நாயகர், ஒரு நாட்டிற்கு நாயகர் என்று தலைவர்கள் இருப்பார்கள். ஆனால் எல்லா உயிர்களுக்கும் எல்லா உலகுக்கும் தலைவராக விளங்குபவர் விநாயகர்.

விநாயகரே ஐந்து தொழில்களுக்கும் நாயகராவார். 

 கொம்பினை எழுத்தாணியாக வைத்துள்ள கையினால் படைத்தலையும், மோதகம் அல்லது பழம் வைத்துள்ள கையினால் காத்தலையும், அங்குசம் வைத்துள்ள கையினால் அழித்தலையும், பாசம் வைத்துள்ள கையினால் மறைத்தலையும், துதிக்கையினால் அருளலையும் ஆக ஐந்து தொழிலையும் ஐந்து

திருக்கரத்தினால் உணர்த்துகிறார். 

விநாயகர் சிவபெருமானைப் போல முடியில் கங்கை, பிறைச் சந்திரன், கொன்றை, வில்வம் ஆதிய முடியும் சிவபெருமானைப் போல நெற்றிக்கண்ணும், பாம்பு ஆபரணமும் அணிந்து தாமே சிவ பரம்பொருள் என உணர்த்துகின்றார்.

"யாம் ஐம்முகன் என்று சடையில் பாசடைக் கூவிளம் தூ இளம் திங்களோடு இதழி அரவத்தம்பு மணியணிப் பணி அடியோடு எண்ணும் முக்கண்ணும் எய்தி" என்பது பேரூர் பச்சை நாயகி பிள்ளைத்தமிழ்த் துதிப் பாடல். உமாதேவியாரைப்போல தமது திருக்கரங்களில் அங்குசம், பாசம் அணிந்து விளங்குகின்றார்.

வழிபடுபவர் பயம் நீக்குவதற்காக
யானை முகத்துடன் விளங்குகின்றார். "வெருவும் சிந்தை விலகக் கசானனம் விளங்கும் சித்தி விநாயகனே வள்ளலே" என்கிறார் ராமலிங்க சுவாமிகள்.

   யானை முகம் மிருகத்தையும்,  நான்கு கைகள் தேவரையும், உடம்பு மனிதரையும், கால்கள் பூதத்தையும், ஒருபக்கம் கொம்புடைமை ஆண் என்பதையும், ஒருபக்கம் கொம்பில்லாமை பெண் என்பதையும் உணர்த்தி எல்லாம் தாமாக விளங்குபவர் விநாயகர்.

   வழிபடுவதற்க்கு எளியவராக விளங்குபவர் விநாயகர். சாணம், மஞ்சள் முதலியவற்றில் யார் எந்த இடத்தில் வைத்து வழிபாடு செய்தாலும் அவர்கள் நினைத்த காரியம் இடையூறின்றி நிகழும் படி அருள் செய்பவர். யாரும் விரும்பாத வன்னி, அருகு, எருக்கு மலர் இவற்றை ஏற்று அருள் செய்பவர். தன்னை வழிபடுபவர்களின் துன்பம் நீக்கியருள்பவர். "வழிபடும் அவர் இடர் கடி கணபதி" என்பார் திருஞானசம்பந்தர். இன்பம் இடையறாது நிற்கவும் துன்பம் தூரத்துள் நீங்கவும் விநாயகரைப் போற்றுவாம் என்பார் சாந்தலிங்க சுவாமிகள்.

   விநாயகரை வழிபட்டால் கல்வி, ஞானம் எல்லாம் தானே உண்டாகும்.  "நற்குஞ் சரக்கன்று நண்ணில் கலைஞானம் கற்கும் சரக்கன்று காண்" என்பது ஞான சாத்திரம். சிவபெருமான் முதலாகிய எல்லாக் கடவுளர்களும் விநாயகர் வழிபாடு செய்யாமல் ஒரு செயலைச் செய்தால் இடையூறு உண்டாகும் என்பது, "அச்சிவன் உரை ரதம் அச்சது பொடி செய்த அதிதீரா" என்னும் திருப்புகழால் தெரியவருகிறது.
  
   ஆகவே நம்முடைய சகல நற்செயல்களும் எவ்வித இடையூறுமின்றி, நல்ல வண்ணம் நிறைவேறும் பொருட்டு ஐந்து கரமும் ஆனை முகமும் உடைய விநாயகப் பெருமானை முதற்கண் வழிபாடு செய்து எல்லா நலங்களையும் பெறுவோமாக!

நன்றி.
சிரவையாதீனம் தவத்திரு குமரகுருபரர் சுவாமிகள்,
கௌமாரமடாலயம், கோவை.

பாசப் பழிமுதல் பறித்தல்

பாசப் பழிமுதல் பறித்தல்.

தவத்திரு கஜபூசைச் சுந்தர சுவாமிகள்.

மூன்றாம் குருமகா சந்நிதானம்,

சிரவை ஆதீனம், கௌமார மடாலயம், கோவை.

தெய்வ மணம் கமழச் செய்யுள் இயற்றும் சேக்கிழார் பெருமான், தாம்
இயற்றிய திருத்தொண்டர்  புராணத்தில்  உள்ள ஒரு செய்யுளைப் பற்றி எழுந்ததே
இந்தக்  கட்டுரை.
இளையான்குடி என்ற நகரத்தில், வாய்மையில் மிக்க வேளாண் குலத்தில்,
மாறனார் என்ற பெயரமைந்த பெரியார், அரனிடத்திலும் அடியவர்களிடத்திலும்
அன்பு பூண்டு விளங்கினார். அவர் தம் உழவுத் தொழிலால்
வரும் பொருளைக் கொண்டு, அரன் அடியவர்களுக்குப் பூசை செய்து அமுது படைத்து வந்தார்.
இவ்வாறு நாள்தோறும் அடியவர்கள் வந்து மகேசுவர பூசை கொண்டு, வாழ்த்திச்
சென்றதின்  பயனாகக் குபேரன் போன்று செல்வங்கள் நிறையப் பெற்றவராக
விளங்கினார்.
    செல்வம் மிக்க நாளில் செய்வதன்றி,  வறுமை வந்து துன்பம்  நேரிட்ட
காலத்தும்  இப்படியே செய்ய வல்லவர் என்று உலகினர்க்கும் உணர்த்தும்
பொருட்டுச் சிவபெருமான்,  இவரது  செல்வங்களை நாள்தோறும் மெல்ல மறைந்து
போகும்படி திருவுளம் கொண்டார். இவ்வாறு வளம் சுருங்கவும் இளையான்குடி மாற நாயனார் தம் உளம் சுருங்குதல் இன்றித் தமது திருப்பணிகளில் முதிர்ந்த
கொள்கையராக விளங்கினார்.
   இவ்வாறு நிகழும் நாளில் இறைவன் உலகினர்க்கு நாயனார் உணர்த்த வேண்டி  மழைக் காலத்தில் ஊணும், உறக்கமுமின்றி வேறு ஆதரவுமின்றி
அடைக்கப்பட்டிருந்த  நள்ளிரவில்,  நற்றவத்தர் வேடம்  கொண்டு இவர் மனையின்பால் எழுந்தருளினார். நாயனார் கதவைத் திறந்து உள்ளே அழைத்து ஈர
உடையை  நீக்கி அமர இடம் கொடுத்து அவர்க்கு உணவூட்ட எண்ணினார்.
     தம் மனைவியை  நோக்கி, “நமக்கு முன்பு உணவில்லையாயினும் இவ்வரன்
அடியார்க்கு அமுது படைக்க வேண்டுமே” என, அவர் “மற்றொன்றும் காண்கிலேன்,
நேரம் அகாலமாயிற்று.  தருபவரும் இலர், போமிடமும் வேறில்லை, வயலில்
பகலில் விதைத்த செந்நெல்  மழையில்  நீரின்  மேல்  ஒரு பகுதியில் இருக்கும்.
வாரிக்கொண்டு வந்தால் அமுதாக்கலாம்” என்று தம்  மனைவியார் கூற உடனே
நாயனார், அந்நடுவிருள் யாமத்து மின்னலின் உதவியால் சென்று கைகளினால்
தடவி அந்நெல்  வித்துக்களை எடுத்துக்கொண்டு மனையின்பால் அடைந்து தம்
மனைவியிடம் கொடுத்தார். அவர் மனைவியார் வீட்டு வாயில் எதிர்நோக்கி
இருந்து கொண்டு வந்த நெல்லை வாங்கிக் கொண்டார். அந்நெல் முளையை
வறுப்பதற்காக விறகில்லை   எனத் தம் வீட்டுக் கூறையை அறுத்து நாயனார்
விறகாக்கினார். பின்பு மனைவியார் அதை வறுத்து அரிசியாக்கி அமுதாக்கினார்.
கறிக்காகத் தம் கொல்லையில் உள்ள குழிநிரம்பாக் கீரையைப் பறித்துக்
கொடுத்தார் நாயனார். அந்தக் காட்சியை சேக்கிழார் பெருமான் சித்தாந்த
கருத்தில் வைத்து விளக்குகிறார்.

“குழிநிரம்பாத புன்செய் குரும்பயிர் தடவிப் பாசப்
பழி முதல் பறிப்பார் போலப் பறித்தவை கறிக்கு நல்க”

   குழி நிரம்பாத சிறிய அளவு உள்ளமையாலும், நள்ளிருள் காலம்  ஆனதாலும் அக்குறும் பயிர்களைத் தடவிப் பறிக்க வேண்டியதாயிற்று.
"பாசப்பழிமுதல் பறிப்பார் போல” நாயனார் பறித்தவை குரும்பயிரன்று அவை
பாசத்தின் பழி முதல் என்றார். "பாசப் பழிமுதல்” ஆணவமாகிய சகசமலத்திற்கு
வேராகி நிற்கும் மூல கன்மம் என்பர். “யாக்கை தன் பரிசும் வினை இரண்டும்
சாரும் மலம் மூன்றும் அற” என்பது கண்ணப்ப நாயனார் புராணம். வித்தாகிய
செந்நெல்முளை வாரியதால் வித்து மேல் விளையாமல் செய்த செயல் ஆகாமிய
கர்மங்களைக் கழித்தலும்,
வீட்டின் அலகுகளை அறுத்தல், புவன போகங்களை
இல்லாமல் வீட்டியதனால் சஞ்சித கர்மங்களை அழித்தலும் குரும்பயிர் வேருடன்
பறித்தலால் ப்ராப்த வினைகளை வேருடன் அழித்தலும் குறிக்கப்பட்டன.

ஈண்டுப் பாசம்  என்றது ஆணவமலத்தையும் குறிக்கும். பாசமாகிய
ஆணவமலம்,  இறைவன் உயிர்கள் போன்று என்றும் நிலைத்தலையுடையது. ஒரு
வீட்டில் உள்ள இருள் விளக்கு வைத்தால் ஒடுங்கியிருத்தல் அன்றி,  இல்லாமல் போவதில்லை.
அது போல ஆணவமலம் ஞானிகளுக்குத் தொழிபடாது
ஒடுங்கியிருக்கும்.  "பாசப்பழிமுதல் பறிப்பார் போல” என்றது அத்தகைய ஆணவ
மலத்தை முதலோடு (வேறோடு) பறித்தனர் என்று விளங்குகிறது. நெல் வித்தை
வாரிக் கொண்டு வந்தமையால் இனிப் பிறப்பாகிய வித்தைக் களைந்துவிட்டனர்
என்றும், பேரின்ப மயமாகி உயிர்க்குச்சொந்த வீடாகிய முத்தி வீட்டு
இன்பத்தையடையவும் தன்மையராதலின் உடலுக்குத் துணையுள்ள பந்த வீட்டை
அறுத்தனர் என்றும் பொருள் அமைகின்றது.

அரன் அடியவர்கள் யாவராயினும் பக்தியோடு மனையில்பால் அழைத்து
அவர்களின் பாதங்களை விளக்கி  ஆதனத்தில் அமர்த்தி, அர்ச்சனை செய்து அமுது
படைத்தது வழிபடும் தன்மை சிவஞான போதும் 12ம் சூத்திரம்.
 “மாலற நேயம் மலிந்தவர் வேடமும்
 ஆலயம் தானும் அரன் யனத் தொழுமே”
என்ற பகுதியின் விளக்கத்தால் உணரலாம்.
 “பாசம் எனும் பேயே பசுவைப் பதியிடம் விட்டு
 ஆசடையச் செய்ததம்மம் மா”
 என்பது தண்டபாணி சுவாமிகள் திருவாக்கு. பாசப் பழி முதலைப் பறித்தால்
வீடு பேற்றை அடையலாம் என்ற கருத்தை மாற நாயனார் குழி நிரம்பாத
புன்செய்க கீரைகளைப் பறிப்பதன் மூலம் தெய்வச் சேக்கிழார் பெருமான்
உணர்த்தியருளுகிறார்.
தட்டச்சு, வடிவமைப்பு.
 மு.செல்வக்குமார்,
 சி.மாதேஸ்.
 சிரவை ஆதீனம்,
 கௌமார மடாலயம்,
 கோவை.
நன்றி: சிரவையாதீனம் தவத்திரு குமரகுருபரர் சுவாமிகள், கௌமார மடாலயம், கோவை.

ஆலய வழிபாடு

கஜபூசைச் சுந்தர சுவாமிகள்  மூன்றாம் குருமகாசந்நிதானம் 

சிரவை ஆதீனம், கௌமார மடாலயம்.

ஆலயம் ஆ – விரிந்து நின்ற இறைவனது இயற்கையின்பமான சாந்நித்ய
தன்மையை அடக்கி விளங்கும்   ஞானிகள், யோகிகள் தமது
உபாசனைக் கண்கொண்டு காண்பதற்கும் மற்றுள்ள சரியை கிரியையாளர்கள்
வழிபாடு புரிந்து மாயை கண்மங்களைப் போக்கி உபாசனைக் கண் பெறுவதற்கும்
துணையாக லயம் – லயசக்திக்கு மூலகாரணமாய் விளங்கும் இடம் என்பர்.
உயிர்கள் இறுதியில் அடையதக்கது வீட்டின்பம்; அவ்வீட்டின் பத்துக்குரிய
மார்க்கங்கள்  நான்கு; அந்த மார்க்கங்களாவன சரியை, கிரியை, யோகம், ஞானம்
என்பன. அவை முறையே இறைவனைப்
 புறத்தே வைத்து வழிபடுவது,
அகத்தேயும் புறத்தேயும் வைத்து வழிபடுவது, அகத்தே கண்டுவழிபடுவது, பார்க்கும்
இடம் எங்கும் நீக்கம் அறக்கா ண்பது. இந்நான்கு நெறிகளும் முறையே சோபனமான
 விளங்குவன. “விரும்பும் சரியை முதல் மெய்ஞ்ஞானம் நான்கும்
அரும்பு, மலர், காய் கனி போல் அன்றே பராபரமே” என்பார் தாயுமானவர்.
இவ்வாறு உள்ள மார்க்கங்களுக்கு ஆதாரமாக உள்ளது ஆலயம். இந்தப்
படிமுறையில் சென்றாலொழிய பேரின்ப வீடெய்தல் இயலாது என்பது நமது
சைவ சித்தாந்த ஆன்றோர் கண்ட துணிபாம்.
சிலர் இந்த முறையில் முதல் படியில் கூடக் கால் வைக்காமல், தம்மைப்
பரமஞானிகளாக எண்ணிகொண்டு "ஆலய வழிபாடு, விழாக் காண்டல்,
ஆராதனை வழிபாடு முதலியவை வேண்டா. அவை எல்லாம் கீழ்ப் படியில்
உள்ளவர்கள் செய்யத் தக்கவை. மேல்படியில் உள்ள எமக்கு பூசை செபதவம்
ஒன்றும் வேண்டாம்” என வாய் ஞானம் பேசித் திரிவர். ஆனால் நாவிற்கு

ருசியான உணவும், கண்ணிற்க்கு வியப்பான காட்சியும், ஏனைய புலன்களுக்குரிய

போகமும் தேடுவர்.  புறத்தே உண்ணல், உடுத்தல், உறங்கல் உள்ளளவும்
புறப்பூசையும் செய்ய வேண்டும். தூங்குகின்றவன் கைப்பொருள் தானே நழுவுதல்
போல உலகப் பொருள் எல்லாம் கடவுளாகக் கண்டு உண்ணல், உடுத்தல்,
உறங்கல் அற்றால் புறவழிபாடும் தானே அகன்றுவிடும்.
திருப்பெருந்துறையில் குருந்த மரத்தடியில் ஆண்டவன் தம்மை முதல்
குருவுமாய்த் தவத்தினில் உணர்த்த, உணர்ந்த வாதவூரடிகள்
“ஆமாறுன்  திருவடிக்கே அகம் குழையேன் அன்புறுகேன்
பூமலை புனைந்தேத்தேன் புகழ்ந்துரையேன் புத்தேளிர்
கோமான்நின் திருக்கோயில்
தூகேன் மெழுகேன் கூத்தாடேன்
சாமாறே விரைகின்றேன் சதுராலே சார்வானே”.
என்பார்.
அவஞானம் தொலைக்கும், சிவஞானப்  அன்றபாலை எம் அன்னை
உமாதேவியார் தந்தருள உண்டு ஈன  சம்பந்தம் நீக்கிய ஞானசம்பந்தப்
பெருந்தகையாரும், 
"  ----------சாய்காட்டெம் பெருநாற்கே 
பூநாளும் தலைசுமப்ப, புகழ்நாமம் செவிகேட்ப
நாநாளும் நவின்றேத்தப் பெறலாமே நல்வினையே “
என்பார்.
இங்ஙனம் எல்லாப் பெரியோர்ளும் கூறுதல் காண்க. அரிய பெரிய
வேலைப்பாடுகள் அமைந்த மாட கூடங்களைக் கொண்ட நகரமாயினும்,
கோயில் என்ற ஒன்றை மாத்திரம் தன்பால் அமையக் கொள்ளவில்லையானால்
அதனை அப்பர் பெருமான்,
“திருக்கோயில் இல்லாத திருஇல் ஊரும்-----------------------------
-----------------------------அவை எல்லாம் ஊர் அல்ல அடவி காடே”
என்பார்.
ஆதலில் நமது சைவப் பெருந்தகைகள் ஆலயம் இல்லாத
வெற்றிடத்தை எவ்வாறு கருதியிருந்தார்கள். கோயில்கள் இல்லாத ஒரு
நகரத்தைப் பொருள்படுத்திச் சென்றதாக அவர்களது வரலாறுகளில் உண்டா?
இறைவன் இல்லமாக விளங்கும் ஆலயங்களை வழிபட்ட பெரியோர்களைத்தான்
நாம் இன்று உரியோர்களாகவும்,
ஆசாரியன்மார்களாகவும். வழிபடுக்றோம்.
அவர்கள் பெருமைதான் இன்றும் பொருள்சேர் முகமாக மிளிர்கின்றது.
பரமுத்தராக இறைவன்
இன்னருளில் கலந்த திருவாதவூரடிகள்,
பாண்டியன் குதிரை வாங்கி வரும் பொருட்டுக் கொடுத்த பொன்த்திரளை எல்லாம்
திருப்பெருந்துறையில் ஆலயத் திருப்பணி செய்து, அதன் காரணமாகப்
பாண்டியன் கொடுத்த தண்டனை ஏற்றுச் சிவபெருமான் திருவருள் பெற்றதும்,
பத்திராசலம் இராமதாசர், தாணிசா என்ற இசுலாமிய அரசனுக்குச் சேரவேண்டிய
பொருளில் பத்திராசலக் கோயில் மணி செய்து சிறைப்பட்டு,
இராகவன் திருவருள் பெற்றதும் ஆலயவழிபாட்டின் காரணங்களாகும்.
இன்னும் நமது சமயாச்சாரிய மூர்த்திகள் தேவாலயங்கள் உட்பட நகர்ப்பறங்களில் கோபுர விமானங்களைக் கண்டு வழிபட்டமை திருத்தொண்டர்
புராணத்துள் காண்க.  அப்பரடிகள்  உழவாரத்தின் படையறாத் திருக்கரத்தோடு
ஆலய வழிபாட்டை நிறனவுறுத்தலையும் அவரது தமக்கையார் திலவதியார்
திருவதிகையில் சென்று புலர்வதன்முன் அலகிட்டு மெலுக்கும் இட்டுப் பூமாலை
புனைந்தேத்தி வழிபட்டமையும் அறிக.  அப்பரடிகள் ஆலயத்தில் தொண்டு
செய்வார்க்கு கிடைக்கும் பேரருள்களை“ஆலயம் தானும் அரன் எனத்
தொழுமே” என்ற 12ம் சூத்திரத்தாலும் கண்டு தெளிந்து ஆலய வழிபாடு செய்து
எல்லாம் வல்ல இறைவன் திருவருள் பேற்றிறினை எய்துவோமாக.

நன்றி:  சிரவையாதீனம் தவத்திரு குமரகுருபரர் சுவாமிகள், கௌமார மடாலயம், கோவை.

ஜீவ நாடி வாசகரின் அனுபவம் - 7

I am a Siddha devotee from Germany. On June 2015 I get my first Jeeva Nadi reading per telephone. Normally it is not allowed to get a Jeeva Nadi reading per telephone. As I was suffering a lot, Lord Muruga and the Siddhas showed mercy upon me. On the first reading Lord Muruga gave accurate details about my life. From then on Murga is guiding me through the Jeeva Nadi and Skanda Upasager Swamigal. Murga gives me information about my health, job, family life and spiritual guidance. If there are some Problems, Muruga will tell me what remedies I have to do.

Sometimes I have to visit certain spiritual places in Germany that I've never heard of before. Murga will tell me exactly the location of the deity I have to visit and as a result, previously unknown temples and sacred places in Germany became known to me. Sometimes I have to do some Pranayama, Mantra and Puja or take some Ayurvedic medicine. Each prophecy will occur exactly as it was described in the Jeeva Nadi before. I felt so blessed to have such guidance through Jeeva Nadi, Skanda Upasager Swamigal and Muruga.

But suddenly the Jeeva Nadi Reading stopped for me due to bad karma. I got my last reading on February 2018. Every day I pray that I will get the Jeeva Nadi reading again. That Muruga and the Siddhas will guide me again. May Muruga and the Siddhas show mercy to this sinner.

                                       ஓம் ஸ்ரீஞானஸ்கந்த மூர்த்தி புகழ் ஓங்கட்டும்!!!

ஜீவ நாடி வாசகரின் அனுபவம் - 6

Very valuable experience. Thanks to Jegadeeswaran Ayya for reading out the Jeeva NAdi. I too had many experience from the Jeeva Nadi which is very accurate.

RaghuNandhan, Chennai.